Er is nog voldoende vulcanische activiteit daar beneden.
Ziet er goed uit, wat denk je, Wilma? Lees jij nog iets uit?
De planeet heet Phibocetes.
Volgens mijn informatie is het onbewoond.
Als Dr. Goodfellow's theorie juist is...
zullen we er bijna zeker Theribidiaanse kristallen vinden in al die lava en as.
Hopen dat die goeie Doctor weet waar ie over spreekt.
Searcher, hier Rogers.
Zeg maar, Captain Rogers.
Phibocetes ziet er veelbelovend uit. We gaan er landen en het uitzoeken.
Hoe gaat alles daar?
Het schip zit nog steeds zonder vermogen, Buck,
alhoewel we niet helemaal meer stuurloos zijn dankzij de retrostabilisatoren.
Maar zoals je weet, is hun brandstofvoorraad beperkt.
Ze kunnen niet eeuwig doorgaan.
We komen zowat in een oerwoud uit. We bereiden haar voor op een landing.
Rogers uit.
Ziet eruit als een sprookje...
mooi, wel vreemd.
Dit moet eruit gezien hebben zoals de aarde was voordat het dierenleven ontstond.
Ik kijk daar wel even. - 't Ziet eruit als alle andere.
Dit hele gebied is bedekt met vulcanisch as.
We moeten voorzichtig zijn.
De grondmist verdoezelt mogelijk de kristallen.
Hier.
Ik vraag me af wat we hier hebben...
Het kristal? - We zullen zien.
Therbidiaans kristal. Geen twijfel over mogelijk.
Ik zie er niet meer.
Maar we weten tenminste dat ze hier zijn. - Ja, waarschijnlijk onder het as.
We zullen ons mijnuitrusting opzetten... Uh, kamp bedoel ik, hier.
Wat is dat daar?
Allemachtig?
Een idee wat dit is? - Een mummie?
Wat het nu ook moge zijn, het was eens iets menselijks of zoiets.
We weten niets zeker tot we dit aan Dr. Goodfellow laten onderzoeken op de Searcher.
Buck, kijk hier eens. Nog meer Therbidiaanse kristallen.
Dat zegt genoeg. Laten we dit ding aan boord brengen en de mijnuitrusting opzetten.
We kunnen een soort drager maken van drie boomtakken.
Een heel goed idee, dat doen we.
Het is 1987 en NASA lanceert de laatste van amerika's ruimtesondes.
Aan boord van klein slagschip,
beleefde astronaut, Captain William "Buck" Rogers,
kosmische krachten die ieders verstand te boven ging.
Tijdens een ongelukkig voorval werd hij bevroren van alle levensvoorzieningen...
door temperaturen waarvan wij geen voorstelling konden maken.
Ranger 3 werd van zijn pad geblazen...
in een baan 1000 maal kolossaler,
Een baan die Buck Rogers terugbracht naar de Aarde...
500 jaar later.
Vertaling en aanpassingen: Žonnie 2012 ~Home Translations~
Kun je je voorstellen hoe Dr. Goodfellow reageert als hij hier naar kijkt?
Hij zal door het dolle heen zijn. - Door het dolle heen?
Betekent dat hij aangenaam verrast zal zijn. 20e eeuws jargon.
Klaar?
Zouden de recente vulcaanuitbarstingen dit ding naar het opppervlak verplaatst hebben?
Dat is een mogelijkheid. Ik zou wel eens willen weten waar dit vandaan komt.
Je denkt toch niet dat die mummie...
een oude heerser was die deze planeet als graftombe heeft gebruikt?
Geen idee, zou kunnen.
Wat is er?
In die bomen... er bewoog iets.
Maar Phibocetes is onbewoonbaar.
Ik weet zeker dat ik iets zag bewegen.
We gaan kijken.
Heb je dat gehoord?
Misschien namen mijn ogen me in het ootje.
Dat denk ik niet. Kijk hier eens.
Net gebroken. Er was iets hier.
Iets heel verlegen...
of juist heel pienter.
Wat het ook was, het was ons te slim af.
Laten we terug naar het veer gaan.
Juist.
Wel verd...
Ongelooflijk. De deur is opengereten.
De mummie is weg.
Iemand heeft ingebroken. - Nee, de deur werd aan de binnenkant geforceerd.
Weet je wel wat voor een kracht er nodig is om de deur eruit te halen?
Het moet zich hebben verwond. Kijk hier eens.
Bloed. - Een monster nemen voor Dr. Goodfellow.
Een goed idee.
Misschien dat het ons een aanwijzing zal geven waar we hier mee te maken hebben.
Hawk, we hebben sowieso manschappen nodig voor het delven...
breng jij die bloedmonsters naar Dr. Goodfellow op de Searcher...
alsook de... kristallen.
Ze zijn weg.
We gaan naar buiten en rondkijken.
Het gareel... het is aan stukken gescheurd.
Hoe?
Je bent toch niet van plan hier achter te blijven terwijl wij terug naar de Searcher gaan?
Tuurlijk wel. Dan kan ik alles voorbereiden..
en kunnen we beginnen als jullie zijn teruggekeerd.
Luister, we hebben geen tijd te verknoeien. De Searcher hangt daar zonder motoren.
Maar, Buck, het gaat wel een dag kosten om een team en met uitrusting te formeren.
Je zult hier helemaal alleen zijn.
Niet helemaal. Dat ding welke de deur heeft opengereten zal je hier vergezellen.
Hawk heeft gelijk. Je kunt niet blijven.
Luister, het zal wel loslopen, oké?
Welnu, aan de gang, oké? Tijd is geld, zoals ze zeggen.
Wees op je hoede, Buck.
Waar kom jij ineens vandaan? - Ben je bang omdat ik hier ben?
Nee, niet bang, alleen verrast.
Wie ben je? Hoe heet je?
Hoe heet jij? Ik heet Buck Rogers.
Dan zal ik ook zo heten.
Waar kom je vandaan? Hoe kom je hier?
Kijk eens, zijn ze niet mooi?
Vind je ze mooi, Buck Rogers?
Ja. heel erg mooi.
Ik geef het je.
Dank je. Wat moet ik daarmee?
Kijk ernaar.
Nu kun je er naar kijken, zoveel je wilt.
Heel erg mooi,
maar je hebt me nog steeds niet verteld hoe je hier kwam en waar vandaan.
Dat weet ik niet.
Je bedoelt dat je het niet herinnerd?
Oh, dat geeft niet. Vertel me dan eens wat je je wel herinnerd?
Ik herinner mij dat ik door de bomen aan het lopen was...
en hoe koud ik het had toen het donker was.
Ik heb wat bessen gevonden! Vind je die lekker, Buck Rogers?
Hoe lang ben je al hier? Kun je je dat herinneren?
Twee dagen. - Twee dagen?
Je irriteert je aan me. Nee, nee. Natuurlijk niet!
Nee, nee, het is alleen maar...
dat je je twee dagen niet herinnerde.
Het klinkt als geheugenverlies.
Luister, misschien ben je hier gecrashed,
en ben je van het wrak weggelopen voordat je weer tot jezelf was gekomen?
Dat is wat er is gebeurd. - Je weet het nu weer?
Ik weet het weer zoals je nu verteld hebt. Ben je daar tevreden mee, of toch niet?
Ik gokte het maar.
Nu we elkaar hebben ontmoet, moet je veel dingen vertellen, Buck Rogers...
en ik zal luisteren en ervan leren, omdat het zo is voorbestemd.
Ik kan er niet zo mee doorgaan je de hele tijd 'Buck Rogers' te noemen.
Ik moet een naam voor je verzinnen.
Wat denk je van 'Laura'? - Ja! Laura!
Juist. En 'Susan'? Die vind je vast ook leuk, niet?
Ja! Susan. - Je zult moeten kiezen.
Wat gaat het worden, Laura of Susan?
Kies jij maar voor mij. Ik wil degene die jij kiest.
Oké... Laura.
Dank je, Buck Rogers!
Vraag me eens hoe ik heet.
Hoe heet je, vreemdeling?
Ik heet Laura. Is dat een mooie naam, of niet?
De schattigste naam die ik ooit heb gehoord.
Hoogst opmerkelijk! Is dat niet wonderbaarlijk?
Ik kan het niet eens volgen. De patronen veranderen te snel.
Dat is precies het punt, liefje. In het begin dacht ik dat het bloed...
eenvoudigweg een variant was van menselijk bloed.
Helemaal niet dus. Het barst zeker van evolutionaire ontwikkeling.
Maar met die snelheid... schijnt dat mogelijk te zijn.
Inderdaad.
Maar de beweging ervan naast die snelheidsverandering is overweldigend.
Oh, Crichton. - Ja, Dr. Goodfellow?
Zou u zo vriendelijk willen zijn om iets voor me te doen?
Doorzoek in de archieven van het schip...
en onderzoek het verleden van de planeet Phibocetes.
Oh, meent u dat nou, Doctor?
Dat gedeelte van de archieven is als een stoffige zolder, electronisch gesproken dan.
Al dat historisch materiaal wat binair gecodeerd is opgeslagen, zo onhandelbaar!
Hij is als vanouds weer onuitstaanbaar vanmorgen.
Crichton!
Oh, goed dan, Doctor.
Doctor.
Wat voor soort wezen kan zo snel genetisch veranderen?
Ik heb geen idee, Hawk, maar fascinerend genoeg om dat uit te vinden.
Lanceerbasis, hoe staat het met het laden?
Mijnexpeditie-uitrusting is ingeladen, Kolonel.
Het mobiele lab word nu ingeladen. U kunt over drie minuten lanceren.
We zijn op weg. We houden u op de hoogte, Doctor.
Dank je.
Ik wou dat ik met ze mee mocht.
Oh, knaapje, we hebben je nodig om Chrichton in het gareel te houden.
Naar jou luistert ie soms. - Maar slechts heel soms,
is hij verre van gehoorzame zoon.
Gehoorzame zoon? Oh, ik begrijp het. Een hele goeie van je, maatje.
Kun je je al het andere al herinneren?
Ik probeer het.
Het spijt me, Buck Rogers. - Je hoeft je niet te verontschuldigen.
Gun het wat tijd. Je zult je geheugen terugkrijgen.
Ik ben zo gelukkig.
Nu we samen zijn, zal alles prachtig zijn.
Ik heb volgens mij een optimist geschapen.
Wat in vredesnaam?
Laura, dit is Wilma en Hawk.
Hallo. Ik ben Laura. Buck rogers gaf die naam aan me.
Ik denk dat ze geheugenverlies heeft. Ze weet haar... naam niet, waar ze vandaan komt,
niets, sinds twee dagen.
Het was zij die we zagen in de bossen gisteren.
En de mummie? - We hebben het vannacht gehoord, maar niet gezien.
Als ze echt geheugenverlies heeft, kunnen we misschien helpen.
Hawk, zou je met de shuttle naar de Searcher willen gaan...
en Dr. Goodfellow de optische beeldenscan te vragen?
De Optische beeldenscan? - Ja dat is een instrument...
dat haar geheugen zal helpen onderzoeken.
Ja, het is in orde. - Word geregeld.
Maar jullie hier achterlaten, verontrust me. - Het zal allemaal wel loslopen, Hawk.
We hebben een klein legertje hier. We zijn allemaal bewapend. We redden het.
Goed dan.
Ik zal ook de Admiraal vragen om het gebied hier te verifiëren op verloren schepen.
Het is beangstigend dat je je niets kunt herinneren, maar je hoeft echt niet bang te zijn.
Geheugenverlies is bijna nooit blijvend, Laura.
Dat is tenminste wat ik mij herinner van mijn medische opleiding in NavCom.
NavCom?
Een school waar astro-officieren getraind worden voor ruimtevluchten.
We zijn van elkaar afhankelijk op velerlei manieren, medische kennis is een must.
Maar laten we het over jou hebben, je familie.
Familie? - Ja, het jouwe.
Ze moeten zich wel vreselijk bezorgd zijn om je.
Maar wat is een familie?
Hoe gaat het met je checkup?
Tot dusver goed. Ik heb een bloedmonster genomen...
en er kan elk moment een analyse uit komen.
Hoe is het met jou? Je geheugen? Is het al teruggekomen?
Nog niet, maar als we de beeldscan doen op Laura,
zullen we wel weten wie ze is en waar ze vandaan komt.
Beeldscan? - Oh, je hoeft nergens bang voor te zijn.
Een O.E.I. klinkt misschien akelig, maar het ergste wat het kan doen is een kriebel.
Glimach maar.
Excuseer me even.
Is er iets?
Ik weet het niet, Buck. Het resultaat van de analyses...
Wat gebeurde er? - Het probeerde me te pakken...
sprong op me van achteren.
Ik zag een groepje kristallen, boog eroverheen om ze op te pakken,
en toen greep iets mij.
Hoe zag het eruit? Ik heb z'n gezicht niet gezien,
maar het is vertekenend.
Wat het ook was, ik wil het zeker niet meer zien. Het rende die kant op.
Wilma, breng laura terug naar haar tent, laat haar goed bewaken.
Johnson, kom met me mee.
En, Crichton.
Crichton...
Wat is er met je? Crichton!
Heb je al vorderingen gemaakt? Ik moet het terug aan Buck en Wilma melden.
U meent het, Doctor. Ik ben deze beschimmelde zooi aan het doorzoeken...
zo snel ik kan.
Dit is een precisiewerk, en zoiets als dit
mag niet overhaast gedaan worden.
Daar hoef je niet zo bemoeiziek over te doen.
Mensen!
Je zou wat meer geduld voor me moeten nemen.
Niets, enkel wat gebroken takken.
Hoe gaat het hier? Rustig?
Ik wil dat de omgeving van het kamp de hele tijd word bewaakt.
Lee, jij begint als eerste. - Ja sir.
Hall, kun je weer aan het werk? - Niets aan de hand. Vooruit.
En , lukt het met laura? - Ik kan haar blijkbaar niet bereiken.
Jij schijnt haar oogappel te zijn. - Nou, ik ken haar wat langer.
Maak je geen zorgen. Je krijgt wel vat op haar.
Je wou me iets zeggen over de analyses voordat dit allemaal gebeurde.
Ik weet het niet.
Ik kan maar maar niet accepteren wat ik hier vind.
Hoe komt dat zo?
Laura's bloedmonster en die van het monster...
analyseren hetzelfde weer.
Wat? Nou dan kun je beter dat apparaat laten nakijken.
Het kan niet zo zijn dat laura's bloed en die van het monster hetzelfde zijn.
Met het apparaat is niets mis.
Hun eigenschappen... ze zijn identiek, vergelijkend met de D.N.A. Structuur.
Als dat waar is, dan...
hoe kan Laura er dan anders uitzien dan het monster?
Geen idee.
Technisch gezien, is dat onmogelijk.
Dr. Goodfellow laat Crichton de archieven doorzoeken. Misschien komen zij met iets.
Wacht! Niet schieten. Je zou het meisje kunnen raken!
Kom op!
Achter hem aan. Lopen!
Niets aan de hand.
Je bent veilig.
Ik breng je terug naar het kamp.
Johnson!
Gaat het? - Ik denk het wel.
Dat ding... een soort monster.
Breng hem naar de medische verzorging.
Alsjeblieft. Dit zal je kalmeren.
Drink het op. - Dat is genoeg zo.
Hij lag buiten, Captain. Dat ding had 'm bijna vertrapt.
Misschien dat ie gebroken ribben heeft.
Hall, we hebben twee mannen nodig op wacht, vanaf nu.
Oké, Captain. - Breng hem daarheen.
Wilma. - Captain!
De kristallen zijn verdwenen. Het heeft de kist meegenomen.
Alles wat je hebt opgegraven? - Ja, sir. Alles.
Het geeft niet. Ga maar weer op wacht staan.
Ja, sir.
Admiraal Asimov. - Ja?
Zal ik Captain Rogers oproepen?
Nee. Als hij nieuws heeft, zal hij ons oproepen.
De retrostabilisatoren beginnen onstabiel te geraken.
Ze houden het niet meer, dan zullen we opnieuw stuurloos zijn.
Zelfs als zouden ze voor altijd werken, Admiraal,
zonder de kristallen, zullen we hier nog steeds rondhangen,
verloren in de ruimte.
Ik weet 't, Hawk, ik weet 't.
We moeten die kristallen hebben.
Oh, heeft Dr. Goodfellow de optische scan al in elkaar gezet?
Hij vermoed morgenochtend.
Laat mij even kijken hoever hij gevorderd is.
Ik begrijp het niet.
Het monster liet haar gaan, maar nam de kristallen weg.
Waarom? - Kijk naar het risico dat het liep.
Het is bijna een obsessie.
Sir. - Ja?
Het Federatie opsporingscommando meldt dat er geen schepen in de buurt van Phibocetes zijn.
Hoe kan het meisje daar dan zijn gekomen? Ze moet toch ergens vandaan zijn gekomen.
En de archieven van de laatste drie eeuwen geven aan dat Phibocetes onbewoond is.
Luister even hier naar.
Ik heb een belangrijke aankondiging te maken.
Ik heb een verloren ras ontdekt op Phibocetes.
We zouden gelijktijdig kunnen versturen wat ik jullie zal laten zien...
aan Captain Rogers and Kolonel Deering,
omdat het direct betrekking heeft op hun situatie.
Luitenant Martin.
Ik open de lijn.
Buck? Kolonel Deering?
Admiraal. Gaat uw gang. - Crichton heeft wat te melden.
Ik heb het bewijs ontdekt van een verloren ras op Phibocetes. Let op.
Je kijkt naar een mannelijke Phibocetes...
van een vage periode gedurende de 22e eeuw...
genomen van oude microtransparanten.
Dit is de eerste van de twee stappen van zijn terugval.
De tweede stap...
en de laatste.
Een opmerkelijke achteruitgang waardoor zij degenereren.
Het lijkt precies op het schepsel dat ons kamp overmeesterde.
Het is mogelijk dat de degeneratie word veroorzaakt...
door een factor die expleciet is voor Phibocetes...
mogelijk een virus.
Crichton, als deze mensen ruim 300 jaar geleden van Phibocetes zijn verdwenen,
hoe verklaar je dan dat deze ene weer terug is gekomen?
Die gegevens heb ik niet.
Zou je dan terug willen gaan naar de archieven om ervoor te zorgen?
We hebben alle informatie nodig betreffende deze planeet.
Ik heb je gehoord. Ik zal gehoorzamen.
Is er nog iets anders wat jullie nog van de Searcher nodig hebben?
Ja. Wanneer arriveer dat apparaat, sir?
Het word in elkaar gezet, en Hawk zal het meenemen morgenvroeg.
Oh, voor ik het vergeet, Buck, er worden geen schepen vermist in de omgeving.
Bedankt, Admiraal. Rogers uit.
Laura is hier niet gecrashed,
en haar bloed komt overeen met het andere monster.
Betekent dat dat ze ook zal veranderen... veranderen in een soort monster?
En hoe zit het met ons?
Als het een virus die verantwoordelijk is, zullen wij het dan ook krijgen?
Degeneren als dat ding daarbuiten?
Je hoeft nergens bang voor te zijn.
Dit is een electronische scan, welke ons gaat helpen je geheugen terug te brengen.
Is dat niet geweldig?
Oh, Buck Rogers. Gelukkig dat je weer hier bent.
Ik ook. Ik zou niets willen missen van de stap voorwaarts dat geheugen weer terugkomt.
Wilma zal heel goed voor je zorgen, en ik zal daar zitten, oké?
Gaat het?
Juist. Dan gaan we nu beginnen. Daar gaan we dan.
Denk aan de eerste keer dat je ieder van ons gezien hebt.
Heel goed, Laura. En nu, wat later.
Laten we nu teruggaan naar de dag voordat ons schip arriveerde.
Prima, Laura. Prima. En drie dagen daarvoor?
Denk nu aan de mensen met wie je naar school bent gegaan.
Oké, Laura,
probeer te denken aan iemand waar je heel close mee was, als klein meisje.
zoals een vriend of zusje.
En je moeder?
Mijn moeder? - Ja, inderdaad.
De vrouw die voor je zorgde toen je nog een klein meisje was.
Waarom kijken jullie mij zo aan?
Haal ze hier weg.
Laten we hier weggaan.
Maak je geen zorgen. Het was een defect in het apparaat.
Het is in orde.
Er is niets mis. Het is goed zo.
Laura, nee!
Laat los. Laura, laat los.
Wat was er? - Ze probeerde Hall hiermee aan te vallen.
Ze lijkt in een soor trance te zijn.
Volgens is ze er niet van bewust wat er gaande is.
Breng haar snel terug naar je tent, Wilma.
Hall, gaat het? - Ja, Captain... dankzij Hawk.
Breng die kristallen naar het veer, oké?
Breng die kristallen zo snel mogelijk naar de Searcher.
Gaat het met haar?
Ze viel onmiddelijk in slaap...
zich zelfs niet van bewust van wat ze probeerde.
Wat moeten we nou met je, Laura? Wat moeten we nou doen?
Ik begrijp niet hoe de kristallen zoveel invloed op haar hebben.
Ik denk niet dat die kristallen er zelfs mee te maken hebben.
Ze hebben op ons geen invloed, en we worden er elke dag op het schip aan blootgesteld.
Buck Rogers?
Hoe voel je je?
Heel eigenaardig. Wat is er met me?
Volgens mij weet jij iets van mij waar ik zelf geen weet van heb.
Ik ben bang.
Jij moet het mij zeggen. Ik heb niemand anders.
Alsjeblieft? - Laura, niet bang zijn.
We zullen je helpen.
Ik heb je eerder over mij horen praten over mijn bloed.
En zij praten erover...
klopt dat, Buck Rogers?
Ben ik hetzelfde als dat ding in het bos?
Zal ik ook zo gaan worden?
Nee!
Oh, Buck Rogers, ik zal je kwijtraken als ik zoiets word!
Ik wil je niet verliezen!
Dat kan ik niet laten gebeuren! Ik sterf nog liever!
Laura! Laura!
Sir, Crichton zei dat hij onderweg hier naartoe is. Hij heeft iets belangrijks mede te delen.
Crichton denkt dat alles wat hij zegt belangrijk is.
Ongelooflijk dat hij mijn zoon is.
Wat is er, Crichton?
Het is je zeker in je circuit geslagen, hmm?
Twiki, wat ik ga zeggen is al beschamend genoeg...
zonder dat ik je flauwe grapjes moet doorstaan.
Sla die preek over. Wat heb je ons mede te delen?
Ik heb een foutje gemaakt.
Ongelooflijk.
Ik heb het elolutionaire proces van de mannelijke Phibocetes omgedraaid.
De plaatjes die ik jullie liet zien waren omgedraaid.
Je bedoelt dat ze als monster beginnen en dan uitgroeien tot een normale man?
Inderdaad, Admiraal.
Ik heb ontdekt dat de Kolonie die Phibocetes 400 jaar geleden hadden bereikt...
oorspronkelijk van de Aarde afkomstig waren.
Een aardse kolonie?
Dat is correct.
Genetische ontwikkelaars wijzigden het D.N.A. structuur van de kolonisten
en braken het licht af door de Therbidiaanse kristallen...
om hun levenskracht te activeren.
Maar waarom zouden ze dat doen? - Om een efficiënt nageslacht veilig te stellen...
welke hun zwakke stadia zouden onderdrukken...
zoals zwangerschap, zuigeling en kinderjaren, Admiraal.
Twiki, ga Dr. Goodfellow zoeken. We hebben hem hier dringend nodig.
Natuurlijk, sir.
Laura!
Ik zal niet in zo'n schepsel veranderen, Buck Rogers! Ik sterf nog liever!
Bedaar. nu, bedaar.
Kijk jezelf nou eens. Kijk nou toch eens.
Bekijk je handen, je lichaam. Je bent prachtig.
En dat zul je altijd blijven.
Maar het apparaat zei... - Trek je daar niets van aan.
Je zei eens dat was voorbestemd...
dat wat ik gezegd heb, je zou luisteren.
Nou, ik zeg je nu iets.
Alles zal goed komen.
Vooruit. Kom mee.
Ik begrijp het.
Dan was het een gigantische vulkaanuitbarsting dat de kolonie vernietigde,
en niet de genetische aanpassing?
Dat is correct, Doctor.
Oh, nee.
Crichton, ik heb een idee.
Toon ons die transparanten nog eens, alsjeblieft.
Ja. En deze keer in de juiste volgorde.
Dit was het vroege stadium van hun bestaan.
Sedertdien hadden ze bovenmenselijke krachten en geweldadige neigingen,
Gedurende deze fase neigden zij tot gecontroleerdheid.
Dit is de uiteindelijke fase in welke zij bleven gedurende hun leven.
Ze werden volledig gefabriceerd vanuit D.N.A...
met alle cultuurvormen in hun genen.
Ze werden verpakt, om zo maar te zeggen, in deze vorm...
in afwachting om te worden geactiveerd door het licht van de Therbidiaanse kristallen.
Heeft u dat gehoord, Admiraal?
Dat komt precies overeen met de beschrijving van Buck...
van de mummie die ze vonden op hun eerste dag op Phibocetes.
En dat verklaard ook waarom die schepsels de kristallen willen.
Crichton, hoe lang kan het overleven in die vorm?
Voor onbepaalde tijd.
300 jaar? - Makkelijk.
Maak verbinding met het kamp.
Buck en Kolonel Deering moeten dit weten.
Buck Rogers, kijk uit!
Buck Rogers, pas op!
Buck Rogers, Hij zal je doden!
Hou daarmee op! Je doodt hem nog.
Buck Rogers, wacht! Doe hem geen pijn, alsjeblieft.
Crichton had de plaatjes omgedraaid. Hij zal veranderen in een man.
Wat? - De mummie is het begin, niet het einde.
Crichton had het achterstevoren.
Wees niet bang. Ik zal je helpen.
We zijn hetzelfde ras, jij en ik.
We horen bij elkaar. Het is voorbestemd.
Het werd geprogrammeerd in je, heel lang geleden.
Ik wist het niet, totdat ik je zag veranderen,
maar nu is het zoals het moet zijn.
Alles zal goed komen. Ik wist het eigenlijk wel.
Ik ben een optimist. Dat zei je me toch, Buck Rogers?
de Admiraal meld me dat de kernreactoren weer weer op volle kracht draaien.
De laatste lading kristallen zal dienen als overschot voor de toekomst.
Dat is geweldig, Hawk.
Het doet me enigszins denken aan Adam en Eva.
Adam en Eva?
Het begin van de mensheid, volgens sommige geloofsovertuigingen.
Volgens Dr. Goodfellow, zijn we getuige van de wederopkomst van een volk
welke al 300 jaar sluimert.
We herinneren ons steeds meer minuut na minuut.
Vergeef me dat ik zo geweldadig ben.
Dat geeft niet. Daar kon je niets aan doen.
Elk instinct dat in je is geprogrammeerd zeiden je dat die kristallen
belangrijk waren voor het voortbestaan van jullie volk.
Excuseer me even. Hier.
Ik wilde je vaarwel zeggen, Laura.
Buck Rogers, mijn naam had geen Laura moeten zijn.
Oh? Wat had het dan wel moeten zijn?
Maar ik denk dat ik "Laura" hou om mij aan jou te herinneren.
Bye bye.
Ik moet zeggen dat je nogal blij bent voor man die zojuist de bons heeft gekregen.
Wie, ik?
Het moet nogal moeilijk voor Laura geweest zijn om je op te geven.
Oh, ja. Ik vond het niet leuk, dat kind dat aan te doen
maar ze heeft haar nieuwe volgroeide vriend om haar te vergezellen,
en ik kon het niet over mijn hart krijgen,
om bepaalde andere personen mijn vriendschap te belemmeren.
Oh, Buck Rogers!
Betekend dat dat we voor altijd samen zullen zijn?
Nou, het lijkt voorbstemd, of niet?
Vertaling en aanpassingen: Žonnie 2012 ~Home Translations~